Intense interview with B.Suresha Film maker/ Television writer & Director, Theatre Activist

Interview by Srividya of Jain University, Student of Media studies department (April 2014)
ಮಾಧ್ಯಮದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬರು ಸಮಕಾಲೀನ ಚಲನಚಿತ್ರ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಕುರಿತಂತೆ ಮಾಡಿದ ಸಂದರ್ಶನವಿದು. ನಾನಾಡಿದ ಮಾತನ್ನು ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬರೆದಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿದೆ. ನನ್ನ ಉತ್ತರಗಳು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿವೆ.

Introduction of director or producer or contributor for filmmaking-
ನಾನು ಬಿ.ಸುರೇಶ. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ನೀವು http://www.bsuresha.wordpress.com ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.
His body of work-
ನಾನು ಈ ವರೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿರುವುದು ಮೂರು ಸಿನಿಮಾಗಳು. 1. ಠಪೋರಿ, 2. ಅರ್ಥ, 3. ಪುಟ್ಟಕ್ಕನ ಹೈವೇ. ಈಗ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವ ಸಿನಿಮಾ “ದೇವರ ನಾಡಲ್ಲಿ”
ನಾನು ನಿರ್ಮಾಪಕನಾಗಿ ಈ ವರೆಗೆ ಮಾಡಿರುವ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಮೂರು 1.ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳು, 2. ನಾನು ನನ್ನ ಕನಸು, 3.ಸಕ್ಕರೆ.
ನಾನು ತಯಾರಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿವೆ. “ಠಪೋರಿ”ಯಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಕತೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದೆ. “ಅರ್ಥ” ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೇಗೆ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವೇ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೇಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕತೆಯಾಗಿಸಿದ್ದೆ. “ಪುಟ್ಟಕ್ಕನ ಹೈವೇ” ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೆಲಸಗಳು ಹೇಗೆ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರನ್ನು ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೆ. “ದೇವರನಾಡಲ್ಲಿ” ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವೊಂದರ ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳು ಹೇಗೆ ಆ ಸಮಾಜದ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನೇ ಪಲ್ಲಟಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಹೂರಣವಿದೆ. “ಅರ್ಥ” ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ 2002ರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಎಂದು ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸಿಕಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸಿಂಗಾಪುರ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವದ ವಿಮರ್ಶಕರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ದೊರೆಯಿತು. “ಪುಟ್ಟಕ್ಕನ ಹೈವೇ” ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅತ್ತುತ್ತಮ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷಾ ಚಿತ್ರ ಎಂಬ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಕತೆ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಅತ್ತುತ್ತಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರೆಯಿತು. ಇವೆರಡೂ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಂಡವು.
ನಾನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. “ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳು” (ನಿರ್ದೇಶನ: ಅಭಯಸಿಂಹ) ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ಪರಿಸರದ ಕಾಳಜಿಯ ಕತೆಯಿತ್ತು. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಆ ವರ್ಷದ ಅತ್ತುತ್ತಮ ಮಕ್ಕಳ ಚಿತ್ರ ಎಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. “ನಾನು ನನ್ನ ಕನಸು’ (ನಿರ್ದೇಶನ: ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ) ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳ ತಂದೆ ಅನುಭವಿಸುವ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ಕತೆಯಾಗಿಸಿದ್ದೆವು. “ಸಕ್ಕರೆ” (ನಿರ್ದೇಶನ: ಅಭಯಸಿಂಹ) ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಇರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕುರಿತು ಕತೆ ಮಾಡಿದ್ದೆವು.
ನಾನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅಥವಾ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಸಿನಿಮಾ ನಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ.
ನಾನು ಸಿನಿಮಾಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವನ್ನು ಕಿರುತೆರೆ ಧಾರಾವಾಹಿ ನಿರ್ಮಾಣ/ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಇರುವ ಕತೆಗಳನ್ನೇ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.
QUESTIONS
 what are the techniques used by directors/producers in Kannnada industry, i.e. from pre-production to post production and marketing and distribution?
ಉತ್ತರ: ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬುದಿಲ್ಲ… ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರವರದ್ದೇ ಮಾರ್ಗಗಳು. ಮೂಲತಃ ತನ್ನೊಳಗಿರುವ ಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಡ ಚಿತ್ರತಯಾರಕನ/ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಒಳಗಿನದು. ಆ ಒತ್ತಡವೇ ಆತನಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರೇರಣೆಯೂ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ:
1. ಅದಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವ ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೆ ಕತೆಯೊಂದನ್ನು ಚಿತ್ರವಾಗಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಬಂತೆಂದರೆ, ಆತ ತನ್ನ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿನಿಮಾಗೆ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಹೆಸರಿಗೆ ವಾಹಿನಿಗಳು ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ನಿರ್ಮಾಪಕ ಹಣ ಹೂಡಬಹುದು… ಇದೇ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರೀಕರಣ ನಂತರದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸಿ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುಗರ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು.
2. ಒಬ್ಬ ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಈ ಉದ್ಯಮದ ಒಳ ಹೊರಗು ಬಲ್ಲವನು ತನ್ನೊಳಗಿನ ಕತೆಯನ್ನು ಪರಿಚಿತ ನಾಯಕನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಆ ನಾಯಕನ ಹೆಸರಿಂದ ಹಣ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಿಸಬಹುದು.
ಇವೆರಡೂ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಜನಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವ ನಾಯಕ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಚಿತ್ರ ತಯಾರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
3. ಒಬ್ಬ ಈ ಉದ್ಯಮದ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಆದರೆ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕನಸನ್ನು ಉಳ್ಳವನು ತನ್ನ ಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿ ಹಣ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಓಕೆ… ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಆತ ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಿಕೆಯ ಬದಲಿ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಆತ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಮೂಲಕ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ ತನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಗೆಳಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ವಿದೇಶಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ನೆರವು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಿಸಬಹುದು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕುದಿಯುತ್ತಾ ಇರುವ ಕತೆಯನ್ನು ನೋಡುಗರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಆತ ಬಳಸಬಹುದು.
ಇನ್ನು ಸಿನಿಮಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಹಾಗು ವಿತರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ನಟರಿಗೆ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೊಸಬರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕ ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಕರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಹಾಯವೂ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಕರು ತಾವೇ ಬದಲಿ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ “ಪುಟ್ಟಕ್ಕನ ಹೈವೇ” ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆಯೇ ವಿತರಣೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಸರಿಸುಮಾರು ಏಳುವಾರಗಳ ಕಾಲ ಈ ಸಿನಿಮಾ ನಡೆಯಿತು, ನಗರಗಳಲ್ಲಿ. ನಂತರ “ಟೂರಿಂಗ್ ಟಾಕೀಸ್” ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನಾರಂಭಿಸಿ ಪ್ರತೀ ಹಳ್ಳಿಗೂ ಹೋಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಹಣ ಪಡೆದು ಸಿನಿಮಾ ತೋರಿಸಿದೆವು. ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಆಯಿತು. ಬರಗೂರು ರಾಮಚಂದ್ರಪ್ಪ ತರಹದ ಕೆಲವು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ತಾವೇ ಹೋಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ವರೆಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಬದಲೀ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುವ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಸಿದ್ಧ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಒಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
Identity
 What will be the impact of the funding through web 2.0 on the traditional technique of production? (In a traditional way, a scriptwriter sends the film’s script to the production house or meets the producer. Post series of negotiations between them, they join together to decide the fate of the film, whether it will be made or not. If process is successful, product is sold to the distributors)
ಉತ್ತರ: ಹೊಸ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಹಳೆಯದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬಹುಬೇಗ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು (ಅವು ಯಶಸ್ವಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ) ಕಡೆಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೂ ಅಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಕ ಸ್ವತಃ ದುಡ್ಡು ಹಾಕುತ್ತಾ ಇದ್ದ. ತನಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ. ಈ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಂದ ದುಡ್ಡು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಕೂಡಲೇ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಕತೆಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಬಣ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು.
ಆನ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತ ಹಣ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಿದರೆ ನಂತರ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನೂ ಗೆದ್ದರೆ ಮೂರನೇಯವನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಕಾಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಾರೆಗಳ/ಸ್ಟಾರ್ಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಚಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನೋಡುಗರಿಂದ ಆನ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ ಮುಂಗಡ ಹಣ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ…
ಆ ದಿನಗಳು ದೂರವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅನೇಕ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಅದಾಗಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ಸಹ ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.
 Is crowd funding just a marketing technique or as an alternative has a future to encourage other forms of cinema, like documentaries, short films and parallel cinema?
ಉತ್ತರ: ಹೌದು… ಜನರಿಂದ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಹೊಸ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಂತ್ರ ಮಾತ್ರ. ಇದರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅಪರೂಪ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಹಣ ಹೂಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ಬಹುಕಾಲ ಆದರ್ಶವಾದಿಗಳಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮನರಂಜನೆ ಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮನರಂಜನೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಮತ್ತೆ ಕತೆಯ ಹೆಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಿಗಳಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಇಂತಹ ಪ್ರಯೋಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಕಿರುಚಿತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಿರುಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೆಲವರು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಗೆಳೆಯ ಕೇಸರಿ ಹರವು ಜನರಿಂದ ದುಡ್ಡು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದುಡ್ಡು ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದಮಿತ್ತಂ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲು ಆಗದೆ ಇದ್ದರೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮನರಂಜನೆ ನೀಡುವ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಮಾನಂತರ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ನೋಡುಗರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಕಡಿಮೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಅಂತಹ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಿಕೆಗೆ ತೊಡಗಿಸುವ ಹಣವೂ ಕಡಿಮೆಯೇ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಯಾರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಹುತೇಕ ಹೊಸ ಅಲೆಯ/ ಸಮಾನಂತರ/ ಸದಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಕಥನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ತಾಗುವ ಗುಣ ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ಅಂತಹ ಹೆಸರು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಕನೊಬ್ಬ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೆ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹ ಕಷ್ಟ.
ಕೇರಳದ ಜಾನ್ ಅಬ್ರಾಹಂ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದರು ಅವರು ಮಾಡಿದಂತೆ ಮನೆ ಮನೆಗೆ ತಾವೇ ಹೋಗಿ ಮುಂಗಡ ಟಿಕೇಟು ಮಾರಿ “ಅಮ್ಮಾ ಅರಿಯಾನ್” ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮುಂಗಡವಾಗಿ ಟಿಕೇಟ್ ಕೊಂಡವರಿಗೆ ಅವರವರ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ತೋರಿಸಿದ್ದರು.
ಶ್ಯಾಮ್ ಬೆನಗಲ್ ಅವರು ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದಕರ ಸಂಘದ ಸದಸ್ಯರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಹಣದಿಂದ “ಮಂಥನ್” ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕೋಡಳ್ಳಿ ಶಿವರಾಂ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತ ಸಂಘದ ಮತ್ತು ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದಕರ ಸಂಘದ ಸಹಾಯದಿಂದ “ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು” ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ಪ್ರಾಯಶಃ ಈ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅನಿಸುವುದಿಷ್ಟೆ. ಯಾವ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಕ ಯಾವ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಕತೆ ಕಟ್ಟಲು ಹೊರಡುತ್ತಾನೋ ಆ ಸನುದಾಯದ ಸಂಘಟನೆಯ ಸಹಾಯ ಪಡೆದು ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಕತೆಯು ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ವಿವರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಏಳುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಕತೆ ಹೇಳಹೊರಟರೆ ಆತನಿಗೆ ದುಡ್ಡು ನೀಡಿದವರೇ ಆತನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಯಾವ ಮಾರ್ಗವೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ… ಪ್ರತೀ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಕನೂ ತನಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸುವ ಸುವರ್ಣ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರತೀ ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು.
 -Would you consider traditional production and distribution methods are a hindrance to creativity in the Kannnada industry?
Answer- ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವಂತೆ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸರಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಸಂಪೂರ್ಣ ತಪ್ಪೂ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎದುರಿಸಲು, ಆ ಹೊಳೆಯ ಭರತದಲ್ಲಿ ಈಸಲು ಬೇಗದ ಧೈರ್ಯ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತೀ ಮಾರ್ಗದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಸವಾಲು ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕನೊಬ್ಬ ಜನಪ್ರಿಯ ನಾಯಕನನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಮಾನಂತರ ಚಿತ್ರ ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೊರಡುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಏಕೆಂದರೆ ಆಯಾ ನಟನ ಅಭಿಮಾನಿ ವರ್ಗ ಅಂತಹ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅಭಿಮಾನಿ ವರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೊಸ ಅಭಿಮಾನಿ ವರ್ಗ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯ ಯಾವ ನಟನಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಯಾ ನಟನ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಅವನವನಿಗೆ ಮಿತಿಯೂ ಹೌದು ಲಾಭವೂ ಹೌದು. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಲಾಭಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಆಯಾ ನಟನನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಿನಿಮಾ ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿರುವ ವಿತರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಲಿ, ನಿರ್ಮಾಣ ಕ್ರಮಗಳಾಗಲಿ ಅವು ಕೇಳುವುದು ಗಲ್ಲಾಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸೃಜನಶೀಲ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಗತ್ಯ ಪೂರೈಸು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸೃಜನಶೀಲ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಆಯಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಕ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟೆ.
ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಬದಲೀ ವ್ಯವಸ್ಥೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಪಹಪಿಕೆ ಇರುವವನು ಕಟ್ಟುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಸಹ ಮುಂದಾನೊಂದು ದಿನ ಜಡವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಚರಿತ್ರೆಯು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ಸತ್ಯ.
ಹೀಗಾಗಿ ಆಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತಾನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಈಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿವೆ, ಷಾರ್ಕ್ಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೆದರಿ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದರೆ ಹಿಂದುಳಿಯುವವನು ಆಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.
 Your opinion on crowdfunding projects? Will the phenomenon change the way a new director looks at film making?
ಉತ್ತರ: ಎಲ್ಲಾ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ತಯಾರಾದ ಸಿನಿಮಾ ಜನಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸಿದರೆ ಅದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಜನರಿಂದ ಹಣ ಪಡೆದು ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡುವುದು ಹೊಸ ತಂತ್ರವೆಂದು ನನಗನ್ನಿಸಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ನಿರ್ಮಾಪಕ ಹಣ ಹಾಕಿ ನಂತರ ಜನರಿಂದ ಹಣ ಪಡೆಯಲು ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು ಸಹ crowd ನೀಡುವ ಹಣ ಪಡೆಯಲೆಂದೇ… ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಿನಿಮಾಗಳೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಜನರ ಹಣದಿಂದಲೇ ಬದುಕುವುದು.
ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಈಗಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದುದೇನಲ್ಲ.
ಕತೆ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ಅದಮ್ಯ ಬಯಕೆ ಇರುವವನು ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಡುವೆಯೂ ತನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
 Do you think this changing trend in financing a film will result in making what the audience wants to watch like on topics of social relevance?
ಉತ್ತರ – ಮೊದಲಿಗೆ ಇದು ಹೊಸ ಟ್ರೆಂಡ್ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೊಸ ಟ್ರೆಂಡ್ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವುದಕ್ಕೇ ಸಿದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ “ಲೂಸಿಯಾ” ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದಾಗ ಜನಮನ್ನಣೆ ಪಡೆಯದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಾ ಇತ್ತು ಎಂದು ಊಹಿಸಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಇದು ಹೊಸದೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಸಿನಿಮಾದ ವಸ್ತುವಿನ ಆಯ್ಕೆ ಆಯಾ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಕನ ರಾಜಕೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ತೀರ್ಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಆ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಹಣ ಹೂಡುವವರಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಹಣ ಹೂಡುವವರು ನಮಗೆ ಹಾಕಿದ ಹಣ ಬರುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ “ಲಂಚ್ ಬಾಕ್ಸ್”, “ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ವಿಂಗ್ಲೀಷ್” “ಕ್ವೀನ್”ಗಳಂತಹ ವಸ್ತುಗಳು ತಯಾರಾದುದು “ದಬಾಂಗ್” ತಯಾರಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ… ಅದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಕಡಿಮೆ ಹಣ ಹೂಡಿ “ದೋಬಿ ಫಾಟ್”, “ಷಿಪ್ ಆಫ್ ಥಿಸಿಯಸ್” ಮುಂತಾದ ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಾಗಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ…
ಸಿನಿಮಾ ತಯಾರಕನ/ ಕತೆಗಾರನ ಒಳಗಿನ ಒತ್ತಡಗಳು ಪ್ರಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಆತ ನಂಬಿಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಗುವವರಿಗೆ ಆಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
_ _ _

0 Responses to “Intense interview with B.Suresha Film maker/ Television writer & Director, Theatre Activist”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




ಕೆಲವು ಪುಟಗಳು…

ಈವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡಿದವರು...

  • 38,193 ಜನರು

%d bloggers like this: