Archive for the 'ಸಂಘ ಸುಖ' Category

ಮೂರೂವರೆ ದಶಕದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ…

[ಟಿವಿ ಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಬಿ.ಸುರೇಶ ಅವರ “ಸಂಘಸುಖ” (ನವೆಂಬರ್ 2016)]

ಒಂದೊಮ್ಮೆ (ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಿಂದ ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದ ವರೆಗೆ) ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಸಬರ ಪ್ರವೇಶವೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬಂತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ಟಿವಿ ಎಂಬುದರ ಆಗಮನ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಹಜಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತಂದುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅನೇಕ ಕನಸಿಗರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕತೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ವೇದಿಕೆಯೂ ಆಯಿತು. ಸುಮಾರು 1980ರ ದಶಕದ ಆರಂಭಿಕ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಪಯಣ ಇಂದು ಅನೇಕ ಖಾಸಗಿ ವಾಹಿನಿಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮವೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಈ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅವಕಾಶ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವರು ಸಿದ್ಧ ಸೂತ್ರಗಳಿಂದಾಚೆಗೆ ಹೊಸ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಐವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೈನಿಕ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳು, ಹತ್ತಾರು ಬಗೆಯ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಷೋಗಳು, ಹಲವು ಬಗೆಯ ಟಾಕ್ ಷೋಗಳು ಇಂದು ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಯಾರಿಸಲು ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಈ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಜಗತ್ತಿನ ಬೃಹತ್ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. Continue reading ‘ಮೂರೂವರೆ ದಶಕದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ…’

Advertisements

ಕಾರ್ಮಿಕ ಲೋಕ ಪತ್ರಿಕೆಯವರು ನಡೆಸಿದ ಸಂದರ್ಶನ

“ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾರ್ಮಿಕಲೋಕ” ಎಂಬುದು ರಾ.ನಂ.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಏಳೆಂಟು ವರುಷಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಾ ಇರುವ ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆ. ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯ 2016ರ ಮೇ ತಿಂಗಳ ವಿಶೇಷಾಂಕಕ್ಕಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆಯವರು ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಉತ್ತರ ಬಯಸಿದ್ದರು. ನಾನು ಕೊಂಚ ಸುದೀರ್ಘ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆಯವರು ಈ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಎರಡು ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ನೀಡಿದ ಉತ್ತರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇವೆ. ಆಸಕ್ತರು ಗಮನಿಸಬಹುದು.

1. ಅರ್ಥ, ಪುಟ್ಟಕ್ಕನ ಹೈವೇ, ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳು, ಮುಂತಾದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ, ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಸಾಧಕರು ನೀವು. ಕಾರ್ಮಿಕಲೋಕದ ಪರವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು ಮತ್ತು ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರವೇಶ ಹೇಗೆ ಆಯಿತು? ಈಗ ಮುಂದಿರುವ `ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕನಸು’ಗಳೇನು?

ಬಿ.ಸುರೇಶ: “ಕತ್ತಲಿರುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು. ಕನಸಿಲ್ಲದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾಗದು” ಎಂಬ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರ ನಾಟಕದ ಮಾತು ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಸಮಯೋಚಿತವಾದುದು. ನಮ್ಮ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಕಟ್ಟುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಎದುರಿಗಿರುವ ನಿತ್ಯಗನಸು. ನಾನು ಸಹ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆಯೇ. ಈ ವರೆಗೆ ನಾನೇನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೋ ಅವು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರ ಪಡೆಯಲೆಂದು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಾನು ಬದುಕುವ ಸಮಾಜದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ನಾಡು ಕಟ್ಟಲು ಮಾಡಿದ ಅಳಿಲುಸೇವೆಗಳು, ಅಷ್ಟೇ. Continue reading ‘ಕಾರ್ಮಿಕ ಲೋಕ ಪತ್ರಿಕೆಯವರು ನಡೆಸಿದ ಸಂದರ್ಶನ’

ಏರುತ್ತ್ತಿರುವ ಬೆಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಇರುವ ಕೂಲಿ! (ಟಿವಿಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಯ ‘ಸಂಘಸುಖ’ ಕಾಲಂಗಾಗಿ – ಆಗಸ್ಟ್ ೨೦೧೧)

ಕನಿಷ್ಟ ವೇತನ ನಿಷ್ಕರ್ಷೆ ಆಗಬೇಕಿದೆ

ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ ೨೭ ಸಾವಿರ ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಪೆಟ್ರೋಲಂತೂ ಲೀಟರಿಗೆ ೭೦/- ಆಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನೂ ಅದು ನೂರರ ಗಡಿ ಮುಟ್ಟಲಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತೂ ಕೇಳುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾಡಿಗೆ ಶ್ರಾವಣದ ಸಂಭ್ರಮ. ಹಬ್ಬಗಳ ಸಾಲು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾ ಇರುವವರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಕೂಲಿ ಮಾತ್ರ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆಯೇ ಇಂದಿಗೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿರ್ಮಾಪಕರಂತೂ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹಳೆಯ ಜಮೀನ್ದಾರೀ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆಯೇ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ದಿನಗೂಲಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಡು ಅಸಹನೀಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಕಲಾವಿದರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗೇನಿಲ್ಲ. ಕಲಾವಿದರು ತಮ್ಮ ಸಂಬಳವನ್ನು ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಟ ಎರಡು ಸಾವಿರದಿಂದ ಐದು ಸಾವಿರದವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಸಹ ತಮ್ಮ ಅಳವಿಗೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಸಂಬಳ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಕೂಲಿ ಏರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೌಲಭ್ಯ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖೇದದ ಸಂಗತಿ. ಆ ಜನಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಹೋರಾಡುವ ಅವಕಾಶವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಎರಡನೆಯ ಭಾನುವಾರವೂ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಒಗ್ಗೂಡಿ, ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಬಿಡುವೇ ಸಿಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ. Continue reading ‘ಏರುತ್ತ್ತಿರುವ ಬೆಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಇರುವ ಕೂಲಿ! (ಟಿವಿಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಯ ‘ಸಂಘಸುಖ’ ಕಾಲಂಗಾಗಿ – ಆಗಸ್ಟ್ ೨೦೧೧)’

ದಶಮಾನ? – ಸಂಘಸುಖಗಳನ್ನರಸುತ್ತಾ!

ಸಂಘಸುಖ-ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೦೧೦
ದಶಮಾನ? – ಸಂಘಸುಖಗಳನ್ನರಸುತ್ತಾ!
– ಬಿ.ಸುರೇಶ
ಖಾಲಿಪಾತ್ರೆಯ ಎದುರು…
ಬರುವ ಆದಾಯಕ್ಕೂ ಬದುಕಿನ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತಹ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಡ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳು ತನ್ನೆದುರಿಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಖಾಲಿ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಕಾಯುವಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ಬಹುತೇಕ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರದೂ ಆಗಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಇದು ದಶವರ್ಷ. ಕಳೆದ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಎರಡನೆಯ ಭಾನುವಾರಕ್ಕೆ ಈ ಸಂಘಟನೆ ಹುಟ್ಟಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಆಯಿತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಿದಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸದ್ದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳೂ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬರಲಿ ಎಂದೆನ್ನುತ್ತಲೇ ಬದುಕು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ನಾವ್ಯಾರೂ ಈ ನಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಕುರಿತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕವಾದರೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗ್ಯಾಕೆ ಆಯಿತೋ ಅರಿಯೇ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆಯ ಮಾತನ್ನಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹೊಸ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಕಳೆದ ಎರಡನೆಯ ಭಾನುವಾರ ಟಿವಿ ಸಂತೆಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಉತ್ಸಾಹ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಅನೇಕ ಆಟಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು. ಅನೇಕ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳ ತಂಡಗಳು ಈ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದೇ ಚಿತ್ರೀಕರಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದವು. ಆದರೂ ಆ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ. ಅಂದರೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಎರಡನೆಯ ಭಾನುವಾರವೂ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಇದೆ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ. ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಇಲ್ಲದ ದಿನವೂ ಈ ಜನಕ್ಕೆ ಸಂಘಟನೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಉತ್ಸಾಹ ಇಲ್ಲ. (ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇರಿಸಿ ಆಡಿದ ಮಾತಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ಒತ್ತಡ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಅಂತಹವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.) ಹೀಗಾದಾಗ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯೋಜಿಸಿದವರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ.

Continue reading ‘ದಶಮಾನ? – ಸಂಘಸುಖಗಳನ್ನರಸುತ್ತಾ!’

ಗಾಳಿ ಬೀಸುತಿದೆ, ಹೊತ್ತು ಜಾರುತಿದೆ! (ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಟಿವಿಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ)

ಸಂಘಸುಖ
ಗಾಳಿ ಬೀಸುತಿದೆ, ಹೊತ್ತು ಜಾರುತಿದೆ!
(ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಟಿವಿಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ)
– ಬಿ.ಸುರೇಶ
ಪ್ರಿಯ ಬಂಧು,
ದೆವ್ವಗಳ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನಾನಿರುವ ಈ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ಕರೆಂಟು ಇಲ್ಲ. ಸುತ್ತ ಗಾಳಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ನುಗ್ಗಿ ಬಂದು ಕಡಿಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಈ ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಗುಂಯ್‌ಗಾಟದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಾಗೃತರಾಗಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾ ಮಾತನ್ನಾರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಈಚೆಗೆ ಅನೇಕ ದೈನಂದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಪರವಾದ ಲೇಖನವನ್ನು ನೀವು ಓದಿರುತ್ತೀರಿ. ಆ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿತವಾಗಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆ ಹಾಗೂ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಉದ್ಯಮ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನಿಲುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕುಮಾತು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.

Continue reading ‘ಗಾಳಿ ಬೀಸುತಿದೆ, ಹೊತ್ತು ಜಾರುತಿದೆ! (ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಟಿವಿಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ)’

ಐಎಲ್‌ಓ ವರದಿ ೨೦೦೮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸ್ಥಿತಿ

(ಟಿವಿಠೀವಿ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳ ಸಂಚಿಕೆಗೆ ಎಂದು ಬರೆದ ಲೇಖನ)

ಈಚೆಗೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಟನೆಯ ೨೦೦೮ರ ವರದಿಯು ದೊರೆಯಿತು. ಅದೂ ಇಡಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಲೇಬರ್ ಫೈಲ್ ಎಂಬ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ದ್ವೈಮಾಸಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಈ ವರದಿಯ ಸ್ಥೂಲ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ನಾವು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.

Continue reading ‘ಐಎಲ್‌ಓ ವರದಿ ೨೦೦೮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸ್ಥಿತಿ’

ಬಡಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗವು ಮತ್ತು ಸಹಕಾರದ ಅಗತ್ಯವು…

(ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಒಂದರ ದಶಮಾನೋತ್ಸವಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ)

ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಶೀಲ ದೇಶ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹದೊಂದು ಹೆಸರನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದವರು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ದೇಶದವರು. ಈ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೇ ಇಂತಹ ‘ಹಿರಿ’ ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಜಿ.ಡಿ.ಪಿ., ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಹಣ, ಸರಾಸರಿ ಆದಾಯ, ಹೀಗೇ ಏನೇನೋ ಮಾಪನಗಳಿವೆ. ಅದೆಲ್ಲ ಮಾಪನಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿದೊರೆಗಳೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ನಾಡಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರತೀ ಸರ್ಕಾರವೂ ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸರ್ಕಸ್ಸುಗಳ ಪರಿಣಾಮವಂತೂ ನಮ್ಮ ಬಡಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನೋಡಿ, ಅದ್ಯಾವುದೋ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಅಗತ್ಯದಂತೆ ಬಡತನದ ರೇಖೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ತೋರಿಸಲೆಂದು ತಿಂಗಳ ಆದಾಯ ಸಾವಿರದ ಐದುನೂರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪಡಿತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂದುಬಿಟ್ಟಿತು ನಮ್ಮ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರ ಸರ್ಕಾರ. ಪರಿಣಾಮ : ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇರುವ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊಳೆಗೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇರುವ ಅನೇಕರು ಪಡಿತರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದರು. ಅವರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆದಾಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಡಿತರ ಎಂಬ ಸೌಲಭ್ಯ ಮಾತ್ರ ಖೋತಾ ಆಯಿತು. ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಖರ್ಚು ಸರಿದೂಗಿಸಲಾಗದೆ ಬಡ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗ ಕೊರಗತೊಡಗಿತು. ನೀವೇ ಹೇಳಿ, ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರದ ಐದುನೂರು ಸಂಪಾದಿಸಿದವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಬೆಂಗಳೂರು ಇರಲಿ, ನಗರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಸರ್ಕಾರವೊಂದು ಪಡಿತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ‘ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರದ ಐದುನೂರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯಯವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ’ ಎಂದರೆ ಅಂತಹವರು ಬದುಕುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ಚಿತ್ರ ಒಂದು.

Continue reading ‘ಬಡಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗವು ಮತ್ತು ಸಹಕಾರದ ಅಗತ್ಯವು…’


ಕೆಲವು ಪುಟಗಳು…

ಈವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡಿದವರು...

  • 52,215 ಜನರು