Posts Tagged 'poetry'

*”ಕಿತ್ತಲೆಯ ಕಳವಳ”*
ಆಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಿದ್ದೆವು.
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಿತ್ತ ಕಿತ್ತಳೆ ಇತ್ತು.
ಅಡಗಿ ತಿನ್ನಲು ಹಣ್ಣು
ತಾಣ ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು ಎಳೆಗಣ್ಣು.

ಆಗವರು ಬಂದರು…
ಠಕ್ ಠಿಕ್ ಠಕ್ ಠಿಕ್
ಬೂಟುಗಾಲಿನ ನಾದದವರು.
ಕಲ್ಲಂಗಡಿಯ ಸಮವಸ್ತ್ರ ತೊಟ್ಟವರು.
ಸಾಲು ಸಾಲು ದೈತ್ಯರು.
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಫರಂಗಿ ಗನ್ನು
ಸಿಟ್ಟು ತುಂಬಿದ ಕೆಂಗಣ್ಣು
ಸಿಡಿದಿತ್ತು ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ಹುಣ್ಣು

ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೆರಗುಗಣ್ಣು
ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಬುಡಕಡಿದ ಬಾಳೆಯ ಹಾಗೆ
ಆಟಗಳೆಲ್ಲ ಇನ್ನು ಮುಗಿದ ಹಾಗೆ

ಮಗುವಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ
ಕಿತ್ತಳೆ ಕೇಳಿತ್ತು…
_”ಇನ್ನು ನನ್ನ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ
ಅಂಟಿದ ನೆತ್ತರು
ಒರೆಸಲು ತರುವವರಾರು
ಅರೇಬಿಯಾದ ಅತ್ತರು?”_

– ಬಿ.ಸುರೇಶ
(೩೧ ಜುಲೈ ೨೦೧೬)
(ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಹೆಣವಾದ ಪುಟ್ಟ ಂ


್ನಕಂದ

್ಮಕಂದಮ್ನ

ಕಂದಮ್ನಮ್ಮನ

ಕಂದಮ್ನಮ್ಮ
ಕಂದಮ್ನಮ

ನ ಪೋಟೊ ನೋಡಿ.
)

ನಾ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ

ಟಿಪ್ಪಣಿ:

ಟಿವಿ ಧಾರಾವಾಹಿ ಬರವಣಿಗೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಮನಸ್ಸು ಗಿರಗಿಟ್ಲೆ ಆಗುವ ಕೆಲಸ.

ಅಂತಹ ಗಿರಗಿಟ್ಲೆ ಸಮಯ ದಾಟಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಮಾರ್ಗ ಇದು.

ನಾ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ

ಮೂಲ: ಪ್ಯಾಬ್ಲೋ ನೆರೂಡಾ

ಭಾವಾನುವಾದ: ಬಿ.ಸುರೇಶ

ನಾ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಪವಾದ ಎಂಬಂತೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಸುವೆನಷ್ಟೇ…
ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವೆ ಅಷ್ಟೆ…
ಕಾಯುವುದರಿಂದ ಕಾಯದಿರುವಂತಾಗುವೆ ಅಷ್ಟೇ…
ಕೊರೆವ ಮಂಜಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉರಿವ ಬೆಂಕಿಯ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವೆ ಅಷ್ಟೇ…

ಪ್ರೀತಿ ಏಕೆಂದರೆ ನನಗಿರುವುದು ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟೇ..
ದ್ವೇಷಿಸುವೆನಾದರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ದ್ವೇಷಿಸುವೆನಷ್ಟೇ…
ಬಾಗುವೆನಷ್ಟೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರಮಾಣದಷ್ಟೇ…
ಕಂಡಿಲ್ಲವಾದರೂ ನನ್ನದು ಕುರುಡು ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟೇ…

ಬರಲಿರುವ ಬೆಳಕು ನನ್ನ ನುಂಗಬಹುದಷ್ಟೇ…
ಹೃದಯವನು ಬೆಳಕಿನ ಕ್ರೌರ್ಯವದು ಸುಡುವುದಷ್ಟೇ…
ಒಳಗಿನ ಬೀಗದ ಕೈ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಮೇಲಾದರು ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸುವುದಷ್ಟೇ…

ಈ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವ ನಾನಷ್ಟೇ..
ನಾ ಸಾಯುವುದು ಪ್ರೀತಿಗಷ್ಟೇ…
ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವೆನಷ್ಟೇ…
ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಬೆಂಕಿಯೊಡನೆ ರಕ್ತದ ಬೆರೆತು ಹರಿವ ನದಿ ಎಂಬುದೂ ಸತ್ಯವಷ್ಟೇ…

(ಪ್ಯಾಬ್ಲೊ ನೆರೂಡನ ಪದ್ಯದ ಭಾವಾನುವಾದ ಬಿ.ಸುರೇಶ)
(- ೨೫ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೦೧೭ ರಾತ್ರಿ ೧.೩೦)

ಮೂಲ ಕವನದ ಪಾಠ:
I do not love you except because I love you;
I go from loving to not loving you,
From waiting to not waiting for you
My heart moves from cold to fire.

I love you only because it’s you the one I love;
I hate you deeply, and hating you
Bend to you, and the measure of my changing love for you
Is that I do not see you but love you blindly.

Maybe January light will consume
My heart with its cruel
Ray, stealing my key to true calm.

In this part of the story I am the one who
Dies, the only one, and I will die of love because I love you,
Because I love you, Love, in fire and blood.

by Pablo Neruda

ಹೋಗದಿರು ದೂರ

ಟಿಪ್ಪಣಿ: ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳ ಬರಹ ಎಂಬುದು ನಿರಂತರ ಶ್ರಮದ ಕೆಲಸ. ಅಂತಹ ಶ್ರಮದಿಂದ ಆಗುವ ಆಯಾಸ ಕಳೆಯಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹುರುಪುಗೊಳಿಸಲು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಕವಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಭಾವಾನುವಾದಕ್ಕೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲ ಇದು.

ಹೋಗದಿರು ದೂರ

ಮೂಲ: ಪ್ಯಾಬ್ಲೋ ನೆರೂಡಾ

ಭಾವಾನುವಾದ : ಬಿ.ಸುರೇಶ

ಹೋಗದಿರು ದೂರ, ಒಂದು ದಿನಕ್ಕಾದರೂ ಸರಿ, ಏಕೆಂದರೆ…
ಏಕೆಂದರೆ, ಪದಗಳಿಲ್ಲ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು; ದಿನವೆಂಬುದು ದೀರ್ಘ – ಸುದೀರ್ಘ
ಕಾಯ ಕಾಯುವುದು ಖಾಲಿ ನಿಲ್ದಾಣದಂತೆ
ರೈಲುಗಳು ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಮಲಗಿರುವಂತೆ…

ಬಿಟ್ಟೋಡದಿರು, ಕ್ಷಣಕ್ಕಾದರೂ ಸರಿ, ಏಕೆಂದರೆ…
ಏಕೆಂದರೆ, ಕಾತರದ ಹನಿಗಳು ಕೂಡಿ ಹರಿವುದು ನಿರಂತರ
ಮನೆ ಅರಸುವ ಹೊಗೆಯದು ಸುಳಿ ಸುಳಿದು
ನೆಲೆಸುವುದು ಒಳಗೆ ಹೃದಯ ಕಿವುಚುವ ಹಾಗೆ

ಓಹ್! ಸಮುದ್ರತೀರದಲಿ ನೆರಳು ಮುಳಗದಿರಲಿ
ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯದು ಖಾಲಿ ದಿಗಂತ ನೋಡಿ ಮಿಟುಕದಿರಲಿ
ಬಿಟ್ಟಿರದಿರು ಕ್ಷಣ ಕೂಡ ಓ! ಪ್ರೇಮವೇ…

ಏಕೆಂದರೆ
ಏಕೆಂದರೆ…
ನೀನಗಲಿದ ಕ್ಷಣದಲಿ
ಅರಸುವೆ ಭೂಮಂಡಲವೆಲ್ಲಾ
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸಂತೆಯಲಿ
ಬರುವೆಯೋ? ಬಾರದಿರುವೆಯೋ?
ಒಲವಿಗೆ ಸಾವೊಂದನೆ ಉಳಿಸುವೆಯೋ?
(೨೬ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೦೧೭ ಅಪರಾಹ್ನ: ೧೨.೩೦)

ಮೂಲ ಪದ್ಯದ ಪಾಠ:
Don’t go far off, not even for a day, because …
because … I don’t know how to say it: a day is long
and I will be waiting for you, as in an empty station
when the trains are parked off somewhere else, asleep.

Don’t leave me, even for an hour, because
then the little drops of anguish will all run together,
the smoke that roams looking for a home will drift
into me, choking my lost heart.

Oh, may your silhouette never dissolve on the beach;
may your eyelids never flutter into the empty distance.
Don’t leave me for a second, my dearest,

because in that moment you’ll have gone so far
I’ll wander mazily over all the earth, asking,
Will you come back? Will you leave me here, dying?

by Pablo NerudaNeruda

​”ಕಾಯದಿರು ಬಾಲೆ. ಇನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಲೀಲೆ”

ಬಿ.ಸುರೇಶ

23 ಆಗಸ್ಟ್ ೨೦೧೬
(ಅವಧಿಯ ಫೋಟೊ ನೋಡಿ ಬರೆದದ್ದು)

ಕಾಯುತಿಹಳು ನೀಳವೇಣಿ
ಕಂಭಕ್ಕೊರಗಿ,
ಅಂವ ಬರುವನೋ ಬಾರನೋ
ಎಂದು ಕೊರಗಿ.

“ಮೆಚ್ಚಿಸ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನ
ಉಡಬೇಕು ಹೊಕ್ಕಳು ಕಾಣುವಂತೆ
ಸೀರೆಯನ್ನ!
ಮುಡಿಯಬೇಕು ಮೂಲೋಕ ಘಮಿಸುವಂತೆ
ತುರುಬುತುಂಬ ಹೂವನ್ನ!”
ಹಾಗಂದಿದ್ದ ಗೆಳತಿಯ ಮಾತನ್ನ
ಮೀರದೆ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ
ಕಾಯುತ್ತ ಅವನ ಹಾದಿಯನ್ನ…

ಶತಮಾನದ ಲೆಕ್ಕವಾಯಿತಾಗಲೇ
ಬಾರದವನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಿಹಳು ನೀಳೆ
ಇನ್ನವಳು ಖಾಯಂ ದೇವುಳವಾಸಿ ಆಗಿಹಳೆ
ಕೊರಗುತ್ತಿಹಳು ಜೊತೆಗಾತಿಯಾಗಲೇ

“ಅಂವ ಬರುವನೋ ಬಾರನೋ
ಗಂಡು ಸಂತೆ ನೆರೆಯುವುದು ನೋಡೆಲೇ…!
ಸೊಂಟ ನೇವರಿಸಿ,
ಸಿಂಹಕಟಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿ,
ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮಾತು ಪೂಸಿ
ಮಾರಿಬಿಡುವರೆಲೆ, ನೀಳೆ

ಮಾತಿಗವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಇನ್ನ
ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ
ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಪಟ್ಟವನ್ನ…
ನಿನ್ನ ತಾವಿನ್ನು ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ…
ಖಾಯಂ ದೀಪದಮೊಲ್ಲೆ
ಇಲ್ಲ… ಎಂದೆಂದಿಗೂ
ಗರ್ಭಗುಡಿ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲವಲ್ಲೇ!”

ಮುಖತಿರುವಿ ನಿಂತಿಹಳು ಬಾಲೆ
ಕಣ್ಣೀರು ಕಾಣದ ಹಾಗೆ…
ಕೈಚಾಚಿ ನಿಂತಿಹಳು ಕೋಮಲೆ
ಅವನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಹಾಗೆ..

ಆದರೆ..
ನವರಂಗದಾಚೆ ನಾಲ್ಕು ಮೊಳ ದೂರದಲ್ಲೇ
ನಿಂತವಗೆ ನಿನ್ನ ದನಿ ಕೇಳದಲ್ಲೇ…!
ಅವನಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೆಷ್ಟು ಕಾಯುವೆ ಇಲ್ಲೇ.

ಒಮ್ಮೆ ಕೊಡವಿಬಿಡು ಬಾಲೆ,
ಈ ಕಾಯುವಾಟವು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲೇ!
ಧಿಕ್ಕಾರ ಹೇಳಿಬಿಡು ಈಗಲೇ!
ಈ ಕಲ್ಲಿನಂಗಣದಾಚೆ
ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟೂ ಆಗಸವಿದೆಯಲ್ಲೇ!
ಕನಸು ನೇಯುವುದಕ್ಕೆ
ಲೋಕವೇ ಇದೆಯಲ್ಲೇ..!

ಅಳಿಯಲಿ ಬಿಡು ಕಾಯುವ ಖಾಯಿಲೆ
ಉಳಿಯುವಿದಾದರೆ ಉಳಿಯಲಿ ನಿನ್ನ ಲೀಲೆ!

– 000 –


ಕೆಲವು ಪುಟಗಳು…

ಈವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡಿದವರು...

  • 48,263 ಜನರು